ΤΥΡΙ ΣΤΗ ΦΑΚΑ ΚΑΙ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ.

Σήμερα, στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου φοιτώ, ένα ίδρυμα χάλι μαύρο, ήρθε στην εργαστηριακή (ο θεός να την κάνει) αίθουσα που είχα μάθημα, ένας εκ των τριών υποψηφίων προέδρων, ντεμέκ προοδευτικός και «έχω κάνει αγώνες για τη δημόσια παιδεία» και τα ρέστα. Οι δε «αγώνες» του για την δωρεάν παιδεία έχουν να κάνουν με το αντιπροεδριλίκι που είχε στην νυν Γαλαζοπράσινη (κυρίως γαλάζια) ξετσίπωτη διοίκηση ενός στελέχους της ΝΔ που αποκαλούσε τους αγωνιζόμενους σπουδαστές «μαλλιάδες, άπλυτους, παράνομους κλπ».
Αφού τέλειωσε τα καλοπιάσματα για το γαμάτο δικαίωμα να τον εκλέξουν οι σπουδαστές άμεσα σαν πρόεδρο, μοίρασε με τους παρατρεχάμενους καθηγητές της κλίκας του ένα φυλλάδιο με πισίνες, σάουνες, γήπεδα γκολφ, μπάντζι τζάμπιγκ, υποθαλάσσιες ντουζιέρες, πολυτελές UFOδρόμιο, αυτόγραφα της Βανδή, εκθεσιακούς χώρους και τα κέρατά του τα τράγια. Όλα για την «αναβάθμιση» των σπουδών μας και , ω ναι!, για την ενίσχυση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.
Όταν τον ρώτησα, όταν και εάν και με όποιον στο διάολο νεοπλαισίτικο τρόπο εκλεγεί, αν σκοπεύει να εναρμονιστεί με τις Οχτακόσιες χιλιάδες αποφάσεις σπουδαστικών συλλόγων και το πανεκπαιδευτικό-παλλαϊκό κίνημα του Μαηούνη '06-Γεναροφλεβάρη '07 για απόσυρση-κατάργηση του νόμου-έκτρωμα, μου απάντησε: «Είναι νόμος του κράτους και πρέπει να τον εφαρμόσουμε».
Είχα δύο επιλογές. Να του πω «Καλά κρασιά» ή «Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα».
Επέλεξα μια τρίτη, και του είπα:
«Τότε κύριε καθηγητά, όπως λέει και ο Ξυλούρης: Καταλαβαινόμαστε τώρα. Δεν χρειάζονται περισσότερα.»
Ρώτησε αν έχουμε κάτι άλλο να τον ρωτήσουμε («όρεξη» τον είχαμε), μας ευχαρίστησε και έφυγε.